Na grzbietach podwodnych u wybrzeży Kostaryki naukowcy odkryli jasny, żółty koral o drzewopodobnym pokroju, który nie mieści się w żadnej znanej rodzinie koralowców. Szczegółowe badania morfologiczne i filogenomiczne doprowadziły do ustanowienia nowej rodziny — Laurinqueidae — oraz nowego rodzaju Laurinque.
Gdzie i jak znaleziono „złote drzewo”
Kolonie nowego korala odnaleziono na głębokościach 360–529 metrów podczas ekspedycji odbytych w 2019 i 2023 roku. Badania prowadzono z użyciem zdalnie sterowanego pojazdu SuBastian na pokładzie statku badawczego Falkor (Schmidt Ocean Institute). Lokalizacje obejmowały seamounty przy Isla del Coco oraz wzdłuż pacyficznego wybrzeża Kostaryki. Niektóre osobniki osiągały ponad metr wysokości, tworząc widoczne z oddali formacje, które badacze porównali do świecących drzew na skalistym dnie.
Morfologia i otoczenie — obraz „elvish landscape”
Kolonie mają wyraźne, rozgałęzione pędy i intensywnie żółtą barwę, co wyróżnia je wśród dna pokrytego gwiżdżącymi włosami forma bryłowych oczlików. Na skałach wokół korali gęsto występowały ramienice (brittle stars), co nadaje miejscu niemal kosmiczny wygląd i zainspirowało autorów do użycia quenyjskich nazw.
Nazwa rodzaju Laurinque pochodzi od quenyjskiego słowa „Laurinquë” oznaczającego „złote drzewo”, a gatunku elenya — od „gwiezdny, gwiazdo‑podobny”, nawiązując do licznych ramienic otaczających kolonie.
Dlaczego klasyfikacja okazała się trudna
Początkowe analizy genetyczne obejmujące trzy standardowe geny filogenetyczne dały sprzeczne wskazania — każdy gen sugerował inne umiejscowienie w systematyce. Taka rozbieżność zmusiła zespół do przejścia na filogenomikę: porównanie setek genów jednocześnie dostarczyło stabilnego obrazu ewolucyjnego.
Wyniki tej szerokozakresowej analizy wykazały, że nowy takson nie pasuje do żadnej z wcześniej uznanych rodzin koralowych. Najbliższe pokrewieństwo przypisano rodzinie Eunicellidae, ale różnice anatomiczne i genomowe były wystarczające, aby uznać odrębną linię ewolucyjną i opisać rodzinę Laurinqueidae oraz rodzaj Laurinque.
Metodologia — od trzech genów do filogenomiki
Zespół badawczy rozpoczął od standardowego panelu markerów molekularnych, ale dopiero analiza filogenomiczna (setki genów) pozwoliła na spójne umiejscowienie taksonu wewnątrz rzędu. To podejście pokazuje, jak krytyczna jest skala danych genetycznych przy rozstrzyganiu trudnych przypadków systematycznych, zwłaszcza w grupach o długiej i skomplikowanej historii ewolucyjnej.
W badaniach wykorzystano także staranną analizę morfologiczną próbek zebranych w 2019 i 2023 roku, przeprowadzoną przez interdyscyplinarny zespół, w tym specjalistów od anatomicznych cech oktokoralów.
Znaczenie odkrycia dla biologii głębin
Odnalezienie Laurinque elenya podkreśla, jak mało wiemy o faunie głębinowej, nawet w obszarach aktywnie badanych. Koralowe „ogrody” na seamountach są uważane za wrażliwe ekosystemy morskie — ich trójwymiarowa struktura tworzy schronienie i siedlisko dla wielu organizmów. Nowy gatunek rozszerza listę dotąd nieudokumentowanych form życia na grzbietach podmorskich Kostaryki i wskazuje, że podobne unikatowe linie ewolucyjne mogą wciąż czekać na odkrycie.
Kontrybucje i finansowanie
Badanie prowadziła dr Odalisca Breedy (Universidad de Costa Rica) wraz z międzynarodowym zespołem, w tym Cathy McFadden, Catalina Murillo i Andrea Quattrini. Ekspedycje wspierał Schmidt Ocean Institute, a także grant National Geographic Society. Dzięki wieloetapowemu zbieraniu materiału i zaawansowanym analizom molekularnym możliwe było formalne opisanie nowej rodziny i rodzaju.
Co to oznacza w praktyce
- Filogenomika staje się niezbędna przy rozstrzyganiu złożonych przypadków taksonomicznych, gdy standardowe markery zawodzą.
- Seamounty przy Kostaryce to obszary o wysokim potencjale odkryć biologicznych, wymagające ochrony jako wrażliwe ekosystemy morskie.
- Nowo opisane linie ewolucyjne mogą zmieniać nasze rozumienie bioróżnorodności i strategii ochronnych w głębinach.
Źródło
Artykuł źródłowy: This “golden tree” coral was too strange for any known family — ScienceDaily
Cytat badaczki: „I was impressed by the beauty of the landscape” (źródło).
